بریکت زغال، که به آن زغال بریکت شده نیز گفته می‌شود، نوعی زغال است که از فشرده‌سازی پودر زغال طبیعی و مواد افزودنی دیگر تولید می‌شود. این فرآیند معمولاً شامل مراحل زیر است:

1. جمع‌آوری و آسیاب کردن زغال: زغال‌های طبیعی یا زغال‌های اضافی از منابع مختلف جمع‌آوری شده و به پودر تبدیل می‌شوند.
2. مخلوط کردن: پودر زغال با مواد افزودنی مانند نشاسته، چسب‌های طبیعی یا مواد معدنی مخلوط می‌شود. این مواد به فشرده‌سازی و نگهداری شکل بریکت کمک می‌کنند.
3. فشرده‌سازی: مخلوط به شکل‌های مختلف مانند قالب‌های گرد یا مستطیلی فشرده می‌شود. این مرحله ممکن است با استفاده از ماشین‌آلات پرس انجام شود.
4. خشک کردن: بریکت‌های فشرده شده در دمای خاصی خشک می‌شوند تا رطوبت اضافی آن‌ها کاهش یابد و از ترک خوردن یا شکستن آن‌ها جلوگیری شود.

مزایای استفاده از بریکت زغال عبارتند از:

• احتراق یکنواخت: بریکت‌ها معمولاً حرارت یکنواختی تولید می‌کنند که برای پخت و پز مناسب است.
• حرارت بالا و طول عمر بیشتر: بریکت‌ها معمولاً حرارت بیشتری نسبت به زغال‌های طبیعی تولید می‌کنند و برای مدت طولانی‌تری می‌سوزند.
• کمتر تولید دود: بریکت‌ها معمولاً دود کمتری نسبت به زغال‌های طبیعی تولید می‌کنند که این امر می‌تواند در فضاهای بسته مفید باشد.

استفاده از بریکت زغال معمولاً در BBQ، گریل کردن، و حتی در برخی صنایع برای حرارت‌دادن و تولید انرژی کاربرد دارد.